Мы поможем в написании ваших работ!
ЗНАЕТЕ ЛИ ВЫ?
|
Титул XVI. О субституции сирот
Всякий родитель, имеющий в своей власти несовершеннолетних детей, может назначать последующих наследников не только на тот случай, о котором мы выше сказали, т. е. если дети не будут у него наследниками, то наследником будет другой, но и на тот случай,
146 ИНСТИТУЦИИ ЮСТИНИАНА
et adhuc impuberes mortui fuerint, sit eis ahquis heres. ueluti si quis dicat hoc modo: Titius filius meus heres mihi esto: si filius meus heres mihi non erit, siue heres erit et prius moriatur, quam in suam tutelam uenerit (id est pubes factus sit), tunc Seius heres esto. quo casu si quidem non extiterit heres filius, tunc substitutus patri fit heres: si uero extiterit heres filius et antc pubertatem deccssent, ipsi filio flt heres substitutus. nam moribus institutum est, ut, cum eius aetatis sunt, in qua ipsi sibi testamentum facere non possunt, parentes eis faciant.
1. Qua ratione excitati etiam constitutionem in nostro posuimus codice, qua prospectum est, ut, si mente captos habeant fllios uel nepotes uel pronepotes cuiuscumque sexus uel gradus, liceat eis, etsi puberes sint, ad exemplum pupillaris substitutionis certas personas substituere: sin autem resipuerint, eandem substitutionem infirmari, et hoc ad exemplum pupillaris substitutionis, quae postquam pupillus adoleuerit infirmatur.
2. Igitur in pupillari substitutione secundum praefatum modum ordinata duo quodammodo sunt testamenta, alterum patris, alterum filii, tamquam si ipse filius sibi heredem instituisset: aut certe unum est testamentum duarum causarum, id est duarum hereditatum.
3. Sin autem quis ita formidolosus sit, ut timeret, ne filius eius pupillus adhuc ex eo, quod palam substitutum accepit, post obitum eius periculo insidiarum subiceretur: uulgarem quidem substitutionem palam facere et in primis testamenti partibus debet, illam autem substitutionem, per quam et si heres extiterit pupillus et intra pubertatem decesserit substitutus uocatur, separatim in inferioribus partibus scribere eamque partem proprio lino propriaque cera consignare et in priore parte testamenti cauere, ne inferiores tabulae uiuo filio et adhuc impubere aperiantur. illud palam est non ideo minus ualere substitutionem impuberis filii, quod in isdem tabulis scripta sit, quibus sibi quisque heredem instituisset, quamuis hoc pupillo periculosum sit.
4. Non solum autem heredibus institutis impuberibus liberis ita substituere parentes possunt, ut et si heredes eis extiterint et ante
КНИГА ВТОРАЯ 147
если дети окажутся наследниками, да умрут, не достигши совершеннолетия,- например, в такой форме: "сын мой Тиций, да будет наследником, если сын мой не будет у меня наследником или если он будет, да умрет прежде, чем сделается самостоятельным (т.е. достигнет совершеннолетия), то пусть наследником будет Сей". Если в этом случае сын не окажется наследником, то наследником будет лицо, субституированное отцом; если же сын окажется наследником, да умрет до совершеннолетия, то субституированный делается наследником самого сына. Обычаем установлено, чтобы родители назначали наследников детям, находящимся в том возрасте, когда они еще сами не могут делать завещания.
1. На этом основании мы поместили в нашем кодексе постанов ление, которым определено, чтобы родители имели право, наподо бие пупилларной субституции, назначать последующими наследни ками известных лиц, если будут иметь душевнобольных сыновей или внуков, правнуков, все равно, какого пола и степени, хотя бы они достигли совершеннолетия. В случае их выздоровления, эта субсти туция недействительна; это бывает по аналогии с пупилларной суб* ституцией, которая делается недействительной после достижения сиротой совершеннолетия.
2. Итак, в пупилларной субституции, сделанной согласно выше сказанному, имеются, так сказать, два завещания: одно отца, другое сына, как если бы сам сын назначил себе наследника; или наоборот, одно завещание с двоякими последствиями, то есть с двумя наследо ваниями.
3. Если отец очень опасается, что после его смерти сын-сирота подвергнется проискам вследствие того, что публично принял суб- ституированного наследника, то он должен делать обыкновенную субституцию, притом в первых статьях завещания, а ту субститу цию, которой субституированный призывается к наследованию пос ле сироты-наследника, умершего до совершеннолетия, должно пи сать отдельно в последних частях завещания и запечатать эту часть собственным льном и воском, предупредив в первой части, чтобы не открывали последних частей завещания при жизни сына и до его совершеннолетия. Ясно, что субституция несовершеннолетнего не теряет значения, если она сделана в тех же статьях завещания, в ко торых завещатель назначает себе наследников, хотя бы такая суб ституция была опасна для самого сироты.
4. Родители могут субституировать, в лице кого хотят, не толь ко несовершеннолетних детей, назначенных наследниками, на слу чай, если дети, оказавшись наследниками, умрут до совершенноле тия, но могут субституировать и тех детей, которых они исключили из числа наследников. Если в этом случае сиротой приобретено что- либо из наследства, легатов или дарений со стороны ближних и дру-
148 ИНСТИТУЦИИ ЮСТИНИАНА
pubertatem mortui fuerint, sit eis heres is quem ipsi uoluerint, sed etiam exheredatis. itaque eo casu si quid pupillo ex hereditatibus legatisue aut donationibus propinquorum atque amicorum adquisitum fuerit, id omne ad substitutum pertineat. quaecumque diximus de substitutione impuberum liberorum uel heredum institutorum uel exheredatorum, eadem etiam de postumis intelkgimus.
5. Liberis autem suis testamentum facere nemo potest, nisi et sibi faciat: nam pupillare testamentum pars et sequela est paterni testamenti, adeo ut, si patris testamentum non ualeat, ne filii quidem ualebit.
6. Vel singulis autem libehs uel qui eorum nouissimus impubes morietur substitui potest. singulis quidem, si neminem eorum intestato decedere uoluit: nouissimo, si ius legitimarum hereditatum integrum inter eos custodiri uelit.
7. Substituitur autem impuberi aut nominatim, ueluti Titius, aut generaliter quisquis mihi heres erit: quibus uerbis uocantur ex substitutione impubere filio mortuo, qui et scripti sunt heredes et extiterunt, et pro qua parte heredes facti sunt.
8. Masculo igitur usque ad quattuordecim annos substitui potest, feminae usque ad duodecim annos: et si hoc tempus excesserit, substitutio euanescit.
9. Extraneo uero uel filio puberi heredi instituto ita substituere nemo potest, ut, si heres extiterit et intra aliquod tempus decesserit, alius ei sit heres: sed hoc solum permissum est, ut eum per fldeicommissum testator obliget alii hereditatem eius uel totam uel pro parte restituere: quod ius quale sit, suo loco trademus.
|