Бунт прóтів Пáвловыйі нагýкы
23. Якрáз тоды′ зробы′лы ны малы′й бунт, стáвшы впопырóк дорóгы Госпóднійі.
24. Бо оды′н мáйстэр по зóлоту-сырыбрý, по ймэ′нню Мы′тро, шо выробля′в сырэ′браны хрáмыкы Артымы′ды і давáв гы′нчым майстря′м нымалы′й зарíбок,
25. зобрáвшы йіх і шэ такы′х, шо займáлысь гэ′тым дíлом, сказáв: «Мужыкы′! Вытэ′ вíдайітэ, шо мы жывэ′мо зарíбкамы з гэ′того рымыслá.
26. Алэ′ вытэ′ бáчытэ й чýйітэ, шо ны онó в Эфэ′сы, а почтí у всюй А′зійі гэ′той Пáвэл свойíм баламýтством пырыманýв мнóго людэ′й, кáжучы, шо зрóбляны рукáмы – гэ′то ны богы′.
27. А гэ′тэ мóжэ нам прынысты′ такýю быдý, шо ны онó нáшэ рымыслó мáло комý трэ′ба бýдэ, алэ′ й храм вылы′кыйі богы′ні Артымы′ды лычы′тымыцьця ны за шчó, і опадэ′ вэ′лыч тэ′йі, якýю почытáе вся А′зія і цíлый світ».
28. Вы′слухавшы гэ′тэ, воны′ роз’яры′лысь і стáлы крычя′ты: «Вылы′ка Артымы′да Эфэ′ська!»
29. І всэ мíсто рострывóжылось. І схваты′вшы макыдоня′н Гáйя і Орыстáрха, шо булы′ с Пáвлом, повылы′ йіх гуртóм в тіáтр.
30. А як Пáвэл хотíв пойты′ до нарóда, то учынікы′ ны пусты′лы ёгó.
31. І нáвэть дэ′хто з начя′льнікув (азыя′рхув) азíйськых, шо дружы′лы с Пáвлом, послáвшы до ёгó, просы′лы, шоб вин в тіáтр ны покáзувався.
32. Алэ′ одны′ крычя′лы однэ′, а дрýгы – дрýгэ, бо на схóдовы ны булó поря′дку і бильш людэ′й ны знáло, чогó воны′ зобрáлысь.
33. Послýхавшы (‘согласившись с предложением’) іудéюв, з гýрту вы′клыкалы Олыксáдра. Дáвшы знáка рукóю, Олыксáндэр хотíв говоры′ты до людэ′й.
34. А як повíдалы, шо вин іудéй, то всі в оды′н гóлос закрычя′лы: «Вылы′ка Артымы′да Эфэ′ська!»
35. Стáршый мíста, якы′й мýсыв дывы′тысь за поря′дком, втыхомíрывшы нарóд, сказáв: «Лю′дэ эфэ′ськы! Хто тогó ны знáе, шо мíсто Эфэ′с е слугá і вартовы′й вылы′кыйі богы′ні Артымы′ды і Дыопэ′та?
36. А як прóтів гэ′того нымá чого сказáты, то вам трэ′ба бýты спокы′йнымы і ны робы′ты чогó ныобдýмано.
37. А вытэ′ прывылы′ гэ′тых людэ′й, якы′йі ны хрáма Артымы′ды ны обокрáлы, ны богы′ні нáшыйі ны обговáрувалы.
38. А як Мы′тро і ёгó майстрí мáють на когó-нэ′будь якóе дíло, то е судовы′й сход і е прокóнсулы, то хай отправля′юцьця одны′ з другы′мы.
39. А як у вас е шось гы′нчэ, то гэ′тэ рышы′цьця на закóнному схóды.
40. А зáрэ мы бойімóсь, шо нас обвыновáтять за тыпэ′рышный бунт, бо нымá ныя′кыйі прычы′ны, шоб нас оправдáты за гэ′ту зби′рню». Пóсля гэ′тых слыв вин сказáв, шоб сход росхóдывся.
|