Пры′тча про нычóгых выногрáдарув і про угловóго кáмыня
9. І почя′в Вин говоры′ты лю′дюм такýю пры′тчу: «Оды′н чоловíк насады′в выногрáду, і оддáв ёгó в арэ′нду выногрáдарям, а сам одйíхав на дóвгэ врэ′мне.
10. І одногó рáзу послáв до выногрáдарув чыля′дныка, шоб воны′ далы′ з ёгó корчíв выногрáду. Алэ′ воны′ чыля′дныка збы′лы і отпрáвылы ны с чым.
11. Шэ послáв дрýгого чыля′дныка. Алэ′ воны′ й гэ′того збы′лы, згáнылы і ны с чым отпрáвылы.
12. І шэ послáв трэ′тёго. То воны′ й тогó покалíчылы й прогнáлы.
13. Тоды′ сказáв господáр выногрáду: «Шо ж мынí робы′ты? Пошлю′
свогó дорогóго сы′на; мóжэ, пубáчывшы ёгó, засорóмняцьця».
14. Алэ′ выногрáдарі, пубáчывшы ёгó, россуждáлы пóмыз собóю так:
«До гэ′того пырэ′йдуть бáтьковськы спáдкы; ходíмо, заб’éмо ёгó, то ёгó спáдкы бýдуть нáшымы».
15. И, вы′вывшы ёгó з выногрáду, забы′лы. Шо ж зрóбыть з йíмы
господáр выногрáду?
16. Пры′дэ і покасýе тых выногрáдарув і оддáсьць выногрáд гы′нчым. Ты′йі, шо гэ′тэ чýлы, то сказáлы: «Хай гэ′того ны бýдэ!»
17. Алэ′ Вин, гля′нувшы на йіх, сказáв: «Шо знáчыть гэ′тэ напы′санэ: «Кáмэнь, якóго вы′кынулы майстрí, то став опóрыю на углóвы» (Псал. 117, 22)?
18. Кáжон, хто впадэ′ на гэ′того кáмыня, то розоб’éцьця; а на когó вин упадэ′, то тогó рошчя′выть».
19. Тоды′ хотíлы пэршосвяшчэ′ннікы і кнíжныкы дэ′шо прыдýматы, шоб Ёгó забрáты. Алэ′ побоя′лысь людэ′й. Бо розобрáлысь, шо гэ′ту пры′тчу Вин про йіх сказáв.
|